Na czym polega in vitro?

Procedura in vitro to dla wielu par jedyna szansa na zajście w ciążę. Z roku na rok pogłębia się problem niepłodności, a liczba par, które nie mogą doczekać się potomstwa, rośnie. Właśnie dlatego postanowiliśmy wyjaśnić, na czym polega in vitro i jak dokładnie przebiega cała procedura. 

Na czym polega in vitro?

In vitro, czyli zapłodnienie pozaustrojowe, to najskuteczniejsza metoda leczenia niepłodności.  Szacuje się, że skuteczność transferu w przeliczeniu na ciążę kliniczną wynosi około 40%. Kumulatywna szansa na ciążę wzrasta przy kolejnych próbach.

Wiele par zastanawia się nad tym, na czym polega in vitro. Otóż procedura ta składa się z kilku etapów, w trakcie których pobierane są damskie i męskie gamety. Samo zapłodnienie ma miejsce w laboratorium. Poniżej znajdziesz szczegółowe informacje na temat tego, jak przebiega i na czym polega in vitro. 

Jak przebiega procedura in vitro? 

Para, która została zakwalifikowana do procedury zapłodnienia pozaustrojowego, musi wykonać szereg badań. Niezbędne jest także dopełnienie odpowiednich formalności. Dopiero po wykonaniu tych dwóch kroków rozpoczyna się pierwszy etap procedury, jakim jest stymulacja owulacji. 

Etap I: Stymulacja owulacji

Podstawowym celem tego etapu jest uzyskanie jak największej liczby dojrzałych komórek jajowych. Powinno być ich co najmniej kilka, a najlepiej kilkanaście – choć w wielu przypadkach, zgodnie z prawem, możliwe jest zapłodnienie tylko sześciu komórek. Pozostałe komórki mogą zostać poddane witryfikacji. Można będzie wykorzystać je przy kolejnej procedurze, bez konieczności przeprowadzania stymulacji. 

Na tym etapie pacjentka przyjmuje leki zgodnie z zaleceniami lekarza. Na ogół są to specjalne zastrzyki, które mają doprowadzić do wyhodowania większej liczby pęcherzyków niż w cyklu naturalnym. Co dwa lub trzy dni pacjentka ma wizytę w klinice, w celu sprawdzenia, czy stymulacja przebiega w oczekiwany sposób. Wykonywane jest badanie USG, a także badania krwi, pozwalające monitorować poziomy hormonów.

Etap ten trwa do momentu, kiedy pęcherzyki osiągną odpowiednie rozmiary. Gdy to nastąpi, wyznaczany jest termin pobrania komórek, czyli punkcji. 

Etap II: Punkcja i hodowla zarodków

Pobranie komórek jajowych, czyli punkcja, to specjalny zabieg, podczas którego pęcherzyki pobierane są z jajników. Zabieg trwa około 20 minut i odbywa się w krótkotrwałym znieczuleniu ogólnym. 

W tym samym czasie partner oddaje nasienie. Kiedy pobrane komórki przekazane są do laboratorium, następuje ich przygotowanie. Wytypowane zostają komórki dobrej jakości, które nadają się do zapłodnienia. Po wyselekcjonowaniu najlepszym plemników komórki jajowe zostają zapłodnione. 

Od tego momentu rozpoczyna się bardzo ważny etap, czyli hodowla zarodków. Może ona trwać dwa, trzy lub pięć dni, jednak dopiero w piątej (ew. szóstej) dobie zarodki osiągają stadium blastocysty. Jeśli para zdecydowała się na badanie genetyczne zarodków, muszą one osiągnąć to stadium, aby możliwe było pobranie materiału do badania. 

Etap III: Transfer zarodka do jamy macicy 

Transfer zarodka do macicy może odbyć się w tym samym cyklu, w którym miała miejsce punkcja. W takim przypadku na ogół zarodek podawany jest do jamy macicy w piątej dobie po zabiegu. Jeśli udało się uzyskać większą liczbę zarodków, zostają one zamrożone.

Inna możliwość to transfer odroczony. Może on odbyć się w kolejnym lub późniejszym cyklu. Dzięki temu kobieta ma czas, aby wrócić do formy po stymulacji i punkcji, a także odpowiednio przygotować się do transferu. W takim przypadku zarodek zostaje rozmrażany w dniu planowanego transferu, a następnie podawany jest do jamy macicy. 

Czas na oczekiwanie na efekty procedury!

Po transferze zarodka pozostaje już tylko oczekiwanie na moment, w którym możliwe będzie sprawdzenie, czy zarodek prawidłowo się zagnieździł i czy kobieta jest w ciąży. To trudny czas dla każdej pary, jednak badanie Beta HCG wykonuje się dopiero po około dziewięciu dniach od transferu, licząc transfer jako dzień “zero” (w przypadku zarodków pięciodniowych). Jeśli test jest pozytywny, lekarz prowadzący wyznacza termin wizyty, na której możliwe będzie zobrazowanie pęcherzyka ciążowego w macicy. Jeżeli natomiast wynik okaże się negatywny, w trakcie kolejnej wizyty zostanie ustalony dalszy plan działania.